Współczesna stomatologia dziecięca coraz wyraźniej odchodzi od tradycyjnego modelu polegającego na całkowitym usuwaniu zmienionych próchnicowo tkanek i zastępowaniu ich materiałem odtwórczym. Aktualne rekomendacje wskazują na konieczność całościowego zarządzania chorobą próchnicową, uwzględniającego ocenę ryzyka, aktywność zmian, ochronę miazgi oraz długoterminowe rokowanie dziecka. Szczególny nacisk kładzie się na profilaktykę, leczenie minimalnie interwencyjne oraz zachowanie zdrowych tkanek zęba. 

Coraz większe znaczenie mają metody minimalnie inwazyjne, takie jak srebrny fluorek diaminowy (SDF), selektywne usuwanie próchnicy, indirect pulp treatment (IPT), technika Halla oraz procedury SMART. SDF znajduje szczególne zastosowanie u małych dzieci, pacjentów niewspółpracujących oraz dzieci ze szczególnymi potrzebami zdrowotnymi. W leczeniu głębokiej próchnicy rekomendowane jest selektywne usuwanie zmienionej zębiny w celu ograniczenia ryzyka niepotrzebnego obnażenia miazgi. IPT pozostaje jedną z najlepiej udokumentowanych metod leczenia głębokich zmian w zębach mlecznych z żywą miazgą.

W leczeniu martwicy miazgi zębów mlecznych coraz częściej dyskutowana jest metoda LSTR (Lesion Sterilization and Tissue Repair). AAPD 2025 wymienia ją jako jedną z metod leczenia nieżywej miazgi zębów mlecznych obok pulpektomii. Procedura polega na dezynfekcji systemu kanałowego przy użyciu miejscowo stosowanej mieszaniny antybiotyków, zwykle bez pełnej instrumentacji kanałów. LSTR może być rozważana w wybranych przypadkach klinicznych, jednak nie stanowi obecnie leczenia pierwszego wyboru i wymaga dalszych badań dotyczących skuteczności długoterminowej oraz bezpieczeństwa.

Istotnym problemem klinicznym pozostaje również MIH (molar-incisor hypomineralisation). Współczesne rekomendacje wskazują na konieczność indywidualizacji postępowania w zależności od nasilenia zmian. W leczeniu stosuje się działania profilaktyczne, laki szczelinowe, leczenie nadwrażliwości, odbudowy kompozytowe, korony stalowe oraz, w ciężkich przypadkach, planowe ekstrakcje po konsultacji ortodontycznej.

W zakresie urazów zębów podstawą postępowania pozostają wytyczne IADT 2020. W ostatnich latach opublikowano również wytyczne IADT/ASD dotyczące profilaktyki urazów oraz rekomendacje AAE 2026 stanowiące aktualizację postępowania endodontycznego w urazach zębów stałych. Szczególną uwagę zwraca się na prawidłową diagnostykę, ograniczone wskazania do CBCT, wczesne rozpoznawanie resorpcji zapalnej oraz zachowanie potencjału rewaskularyzacji w zębach niedojrzałych. W urazach zębów mlecznych podkreśla się bardziej zachowawcze postępowanie skoncentrowane na dobrostanie dziecka.

Endodoncja regeneracyjna – co wiemy i co możemy zrobić?
W trakcie wykładu przedstawiony zostanie szczegółowy protokół postępowania z pacjentem po urazie zęba – od wizyty w trybie nagłym aż po zaplanowanie leczenia długoterminowego, które spełni oczekiwania zarówno pacjenta, jak i lekarza dentysty pod względem funkcjonalnym i estetycznym. Urazy zębów są najczęstszą przyczyną utraty żywotności miazgi oraz zahamowania wzrostu i rozwoju korzenia u dzieci. Pierwszym krokiem powinno być zawsze właściwe postępowanie doraźne po urazie – od momentu pierwszego kontaktu z pacjentem aż do zakończenia pierwszej wizyty. Zebranie wywiadu od pacjenta (dziecka) lub towarzyszącej mu osoby dorosłej jest niezwykle istotne dla oceny stanu psychofizycznego pacjenta po urazie. Ważnym aspektem, który należy uwzględnić podczas leczenia dziecka, jest możliwość wystąpienia urazu fizycznego będącego skutkiem znęcania się lub zaniedbania.

Badanie kliniczne, diagnostyka radiologiczna oraz ocena żywotności miazgi poprzedzają postawienie diagnozy i wdrożenie optymalnego leczenia, gdyż postępowanie doraźne w przypadku urazu zęba ma kluczowe znaczenie dla dalszej terapii i rokowania długoterminowego. Istotnym elementem leczenia urazów zębów jest monitorowanie stanu pacjenta, które musi być ciągłe i zgodne z ustaloną diagnozą. Ostateczny plan leczenia można precyzyjniej określić po ocenie dotychczasowych efektów terapii; warto również rozważyć współpracę ze specjalistami z innych dziedzin (protetyki, ortodoncji). Wykład obejmie także zagadnienia dotyczące szynowania i stabilizacji uszkodzonych zębów, odbudowy złamanych koron przy użyciu systemów adhezyjnych i materiałów kompozytowych, a także aspekty endodontyczne leczenia młodych zębów stałych po urazie oraz możliwości profilaktyki urazów stomatologicznych.

Wybielanie zębów jest jedną z najczęściej wykonywanych procedur stomatologii estetycznej, jednak osiągnięcie trwałych i przewidywalnych rezultatów wymaga właściwej diagnostyki, odpowiedniej kwalifikacji pacjenta oraz umiejętnego doboru metod leczenia. Podczas wykładu omówione zostaną współczesne techniki wybielania zębów, ich wskazania, ograniczenia oraz możliwości łączenia z innymi procedurami estetycznymi.
Szczególna uwaga zostanie poświęcona postępowaniu z pacjentami obciążonymi nadwrażliwością zębów, ocenie ryzyka oraz strategiom pozwalającym zwiększyć komfort leczenia i przewidywalność efektów. Uczestnicy poznają praktyczne protokoły wybielania oraz zasady komunikacji z pacjentem dotyczące oczekiwanych rezultatów terapii.
Integralną częścią wykładu będzie również omówienie hipomineralizacji trzonowcowo-siekaczowej (MIH) oraz innych zaburzeń rozwojowych szkliwa. Przedstawione zostaną nowoczesne, małoinwazyjne metody poprawy estetyki zębów z wadami szkliwa, w tym wybielanie, remineralizacja, infiltracja żywicą oraz techniki leczenia zmian typu „biała plama”. Uczestnicy dowiedzą się, jak planować leczenie w sposób zachowawczy, aby osiągać satysfakcjonujące efekty estetyczne przy maksymalnym zachowaniu zdrowych tkanek zęba.

Celem wykładu jest przekazanie uczestnikom aktualnej wiedzy dotyczącej nowoczesnych metod wybielania zębów oraz ich zastosowania w codziennej praktyce klinicznej. Program obejmuje diagnostykę i kwalifikację pacjentów, postępowanie w przypadku nadwrażliwości, a także wykorzystanie wybielania i technik małoinwazyjnych w leczeniu hipomineralizacji szkliwa (MIH) oraz zmian typu „biała plama”. Uczestnicy rozwiną umiejętność podejmowania świadomych decyzji klinicznych i planowania terapii estetycznej pozwalającej osiągać przewidywalne, bezpieczne i długotrwałe efekty leczenia.

Próchnica zębów pozostaje jedną z najczęstszych chorób przewlekłych dotykających dzieci na całym świecie i nadal stanowi znaczne obciążenie dla pacjentów i systemów opieki zdrowotnej, pomimo znacznego postępu w strategiach profilaktycznych i leczeniu chorób. Współczesna stomatologia dziecięca kładzie zatem nacisk na biologiczne, zorientowane na pacjenta podejście, którego celem jest nie tylko kontrola procesu chorobowego, ale także zachowanie struktury zęba i utrzymanie zdrowia miazgi.

Leczenie głębokich ubytków próchnicowych zębiny w zębach mlecznych i młodych zębach stałych stanowi szczególne wyzwanie kliniczne. Tradycyjnie zalecano konwencjonalne, nieselektywne usuwanie próchnicy w celu całkowitej eliminacji zainfekowanych tkanek; jednak takie podejście może zwiększać ryzyko odsłonięcia miazgi, osłabiać jej żywotność i prowadzić do bardziej inwazyjnych metod leczenia.

W ostatnich dekadach filozofia stomatologii minimalnie interwencyjnej przesunęła nacisk z całkowitego usunięcia zęba na selektywne i zachowawcze strategie usuwania próchnicy. Techniki takie jak selektywne usuwanie próchnicy, stopniowe usuwanie ubytków, atraumatyczne leczenie odtwórcze (ART) oraz technika Halla stały się alternatywnymi metodami opartymi na dowodach naukowych, mającymi na celu zachowanie zdrowych tkanek zęba przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka powikłań miazgowych. Zrozumienie wskazań, ograniczeń i wyników klinicznych tych metod jest kluczowe dla optymalizacji decyzji terapeutycznych u pacjentów pediatrycznych.

Pięć lat po podpisaniu deklaracji „Wyzwanie 10 na 10” Polskie Towarzystwo Stomatologii Dziecięcej i marka elmex^® zaprasza na wyjątkowy panel dyskusyjny dedykowany premierze monografii dotyczącej interdyscyplinarnej profilaktyki próchnicy u dzieci i młodzieży. Publikacja jest pracą Sygnatariuszy inicjatywy “Wyzwanie 10 na 10” i stanowi podsumowanie aktualnej wiedzy naukowej, zaleceń krajowych i międzynarodowych oraz doświadczeń klinicznych związanych z zapobieganiem próchnicy w wieku rozwojowym.

Monografia w uporządkowany sposób przedstawia m.in.:

• znaczenie wczesnej oceny ryzyka próchnicy i indywidualizacji profilaktyki,
• rolę poszczególnych etapów rozwoju dziecka (niemowlę, przedszkolak, nastolatek) w planowaniu działań profilaktycznych,
• zasady racjonalnego stosowania fluoru i innych metod wspierających remineralizację,
• praktyczne modele współpracy pomiędzy lekarzem dentystą, pediatrą, lekarzem rodzinnym i farmaceutą,
• rekomendacje dotyczące edukacji prozdrowotnej dzieci i ich opiekunów.

Podczas panelu omówione zostaną najważniejsze wnioski i rekomendacje z monografii, a także przykłady ich zastosowania w codziennej praktyce.

Paneliści:
Prof. dr hab. n. med. Dorota Olczak-Kowalczyk
Prof. dr hab. n. med. Agnieszka Mielczarek
Prof. dr hab. n. med. Iwona Gregorczyk-Maga
Prof. dr hab. n. med. Teresa Jackowska
Dr n. med. Dariusz Paluszek (Naczelna Izba Lekarska)
Mgr Dominik Lakota (Naczelna Izba Aptekarska)

Współczesne rozumienie autyzmu opiera się na koncepcji spektrum. Trudności z przetwarzaniem sensorycznym bodźców są istotną cechą, występującą u blisko 90% dzieci ze zdiagnozowanym ASD. W gabinecie stomatologicznym dziecko z ASD może doświadczać różnorodnych trudności związanych z odbiorem i przetwarzaniem bodźców sensorycznych. W populacji dzieci z ASD obserwowana jest duża zmienność rekcji w modelach nadwrażliwości, podwrażliwości, profili mieszanych oraz paradoksalnych. Środowisko wizyty stomatologicznej jest niecodzienne i specyficzne dla dziecka z ASD w trygonalnym układzie: dziecko-otoczenie-opiekun. Istotą powodzenia wizyty stomatologicznej w tej populacji pacjentów jest określenie indywidualnego profilu sensoryczności dziecka. Pomocne w tym zakresie są narzędzia sytuacyjne, takie jak PREWIZYTA oraz kwestionariusz SMILED. Właściwa  ocena oraz identyfikacja indywidualnych potrzeb dziecka z ASD w zakresie integracji sensorycznej są kluczowe dla ukierunkowanej adaptacji środowiska wizyty stomatologicznej w strategii jej powodzenia.

Zaburzenia morfologiczne dotyczące zębów siecznych przyśrodkowych oraz pierwszych zębów trzonowych stałych są istotnym problemem zarówno estetycznym jak i funkcjonalnym z powodu ich lokalizacji, na zębach które są kluczowe dla estetyki uśmiechu i okluzji. W przypadku nasilonej hipomineralizacji trzonowcowo-siekaczowej (MIH) obejmującej pierwsze stałe zęby trzonowe, ich prognoza długoterminowa może być niepewna. Także są to zęby bardzo istotne w kontekście leczenia ortodontycznego. Współpraca z ortodontą może mieć istotne znaczenie w zaplanowaniu leczenia interdyscyplinarnego pomiędzy lekarzem pedodontą i ortodontą, którego celem jest zapewnienie prawidłowej funkcji układu stomatognatycznego u pacjenta z satysfakcjonującą harmonią twarzy i estetyką uśmiechu.
Podczas wykładu zostaną omówione i zilustrowane przypadkami klinicznymi:
– wskazania i przeciwskazania do ekstrakcji pierwszych zębów trzonowych objętych MIH,
– możliwości leczenia ortodontycznego u pacjentów z MIH,
– algorytm postępowania interdyscyplinarnego u pacjentów z MIH

Niedobory poszczególnych składników odżywczych są ważnym czynnikiem wpływającym na ogólny stan zdrowia dzieci i występowanie wielu chorób. Na skutki niedoborów, które mogą być nieodwracalne, narażone są szczególnie najmłodsze dzieci w okresie intensywnego wzrostu i rozwoju. Niedobór żelaza (NŻ) należy do najczęściej występujących na świecie niedoborów pokarmowych, według Światowej Organizacji Zdrowia (World Health Organization– WHO) jest nim dotkniętych ok. 2 miliardów ludzi, przy czym ten problem dotyczy głównie kobiet ciężarnych, płodów i dzieci. Jest on także najczęstszą przyczyną niedokrwistości. Częstość występowania NŻ u dzieci w Polsce jest nieznana. W Europie szacuje się ją na: < 2% niemowląt do 6. miesiąca życia, 4-18% niemowląt w 6.-12. miesiącu życia, 4-41% dzieci w 1.-3. roku życia, ok. 2-6% dzieci w wieku przedszkolnym oraz ok. 8-20% nastoletnich dziewcząt. Jego występowanie jest istotnie uzależnione od warunków socjoekonomicznych.
W populacji pediatrycznej NŻ/NNŻ występują najczęściej w trzech grupach wiekowych:
– niemowlęta, zwłaszcza dzieci urodzone przedwcześnie, szczególnie po 6. miesiącu życia,
– wiek przedszkolny,
– nastoletnie dziewczęta.

na wykładzie omówione będą
1. profilaktyka niedoboru żelaza u dzieci.
2. przyczyny niedoboru żelaza,
3. objawy i konsekwencje niedoboru żelaza,
4. diagnostyka laboratoryjna niedoboru żelaza,
5. monitorowanie niedoboru żelaza/niedokrwistości z niedoboru żelaza,
6. leczenie niedoboru żelaza/niedokrwistości z niedoboru żelaza,

Stomatologia dziecięca to specyficzna dziedzina. Wymaga ona wiedzy medycznej,
ale również umiejętności nawiązywania kontaktu z dzieckiem w gabinecie dentystycznym, często pacjentem niewspółpracującym – dzieci z dentofobią czy z chorobami ogólnoustrojowymi to liczna grupa pacjentów. 

Odpowiedzialność prawna związana z udzielaniem świadczeń zdrowotnych z zakresu stomatologii dziecięcej niewątpliwie ma swoją specyfikę. Lekarz dentysta ma obowiązek wykonywać zawód zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi mu metodami i środkami zapobiegania, rozpoznawania i leczenia chorób, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz z należytą starannością. Natomiast warunkiem koniecznym ich legalnego wykonywania, z zachowaniem wskazanych wyżej wymogów, jest zgoda pacjenta.

 W oparciu o wybrane zanonimizowane przykłady z akt spraw szkodowych zostaną przedstawione przypadki zdarzeń, których następstwa były bądź są przedmiotem roszczeń,
w sferze braku zachowania należytej staranności i działania zgodnie z aktualną wiedzą medyczną przy wykonywaniu czynności medycznych.

Opłata: 700 zł

W trakcie szkolenia omówione zostaną następujące zagadnienia:

• Jak zamknąć tremę rozbudowując siekacz boczny techniką z wolnej ręki
• Jak uzyskać prawidłowy kształt i strukturę powierzchni z użyciem pędzli do modelowania
• Jak uzyskać długotrwały połysk

 W części praktycznej każdy uczestnik wykona na modelu:

• Odbudowę monochromatyczną siekacza bocznego z zamknięciem tremy
• Odbudowę ubytku klasy V oraz starcia powierzchni żującej kła, przywracając funkcję prowadzania kłowego
• Procedurę polerowania

Bezpośrednie odbudowy kompozytowe w odcinku przednim stanowią duże wyzwanie. Czy ważniejszy jest kolor czy struktura, kiedy możemy wykonać odbudowę monochromatyczną? Jak wykonać to w przewidywalny, powtarzalny i prosty sposób. Podczas warsztatów zaprezentowana zostanie technika rozbudowy siekacza bocznego techniką z wolnej ręki. Nadanie morfologicznej makro- i mikrostruktury powierzchni pozwala uzyskać naturalny wygląd nawet przy monochromatycznej odbudowie. Po wykonaniu odbudów uczestnicy wykonają krok po kroku procedurę wykańczania i polerowania.

Warsztat poprowadzi pasjonatka kompozytu zajmująca się od lat stomatologią zachowawczą, dla której każdy szczegół morfologii ma znaczenie.

Opłata: 450 zł

Leczenie endodontyczne zębów składa się z trzech etapów: oczyszczania z drobnoustrojów, kształtowania jam zęba oraz ich wypełnienia. Wszystkie etapy mają równie istotny wpływ na sukces terapii. Badanie tomografii komputerowej pokazuje nam ząb w trzech wymiarach i aby osiągnąć cel leczenia kanałowego musimy postarać się oczyścić i zdezynfekować jego wnętrze  również w 3D. Częstym problemem jest  brak oczyszczenia cieśni i zachyłków kanałów korzeniowych, które zapełnione zainfekowanymi opiłkami mogą wpływać na powodzenie leczenia. Mając na uwadze właśnie te problemy powstał system SAF Infinitum. Samodopasowujący się pilnik jest pusty w środku co umożliwia jednoczesną irygację systemu kanałowego, a tym samym jego dezynfekcję.

 Przedstawiony zostanie sposób postępowania w przypadku preparacji i dezynfekcji systemu kanałowego z użyciem systemu SAF Infinitum. Na podstawie przypadków klinicznych pokazane zostaną możliwości oraz zalety systemu, a podczas warsztatów uczestnik będzie miał możliwość przeprowadzenia leczenia kanałowego z użyciem systemu SAF Infinitum.